بهارا ببخش

بهــــارا ببخشا !  دلـــی شاد نیست رسیدی و مــارا ز تــو یــاد نیست بهــــارا ببخشا، بسی سالهـــاست بهـــاری در این محنت آبـاد نیست اگـر از تــو نشکُفت لبهـــا ، دلی ز بنــــد غـــم وُ محنت آزاد نیست نه سروی دگر سر فــــرازد به ناز چمن فـــارغ از داغ شمشاد نیست ز تقـویـــم مــا محو شد فــرودیــن در او برگ اُردی و خرداد نیست بــــه کهسارهـــا لالـــــهای وا نشد که در سینهاش داغ فــرهاد نیست مسعود رضایی بیاره